شب که به نیمه میرسه، نفس ها هم مد میکنند و صداها رگ می گیرند؛ درست مثل صدای تو، وقتی نیمه های شب از اونطرف خط تلفن باهام حرف می زنی و من لابلای رگ های صدات پرپر می زنم! باورم نمیشه این کسی که حالا دیگه تمام زندگی من شده ، همونیه که روز اول نزدیک بود باهاش یه دعوای حسابی راه بندازم! همونی که تو دلم "...

خورشید می تابد اما ؛ داغی من از تابش دیگری است... تب من از حرارت بخشی دیگری است... تقصیر جناب حافظ است دیگر... اگر بدانی چه ها در گوشم زمزمه کرده تا اغفالم کند! اما از گردن غزل های حافظ که برداریم، همه اش می ماند برای چشم های تو... که حتی عینک افتابی ات هم رویشان کارساز نیست و با وجود آن نیز ؛ همچنا...

شبی که من مکیدم قند از آن لب به اشکی بود شکرخند از آن لب کنون جانم به کف می پرسم از پیک که یک پیغام خالی چند از آن لب ؟! لیلا برای تولدم لطف کرده و دیوان دوجلدی مرحوم شهریارو اورده... این شعرم از همون دیوان انتخاب کردم... شعرش بلند و زیباست...

پیشاپیش، تولد همه اردیبهشتی ها مبارک

چه آتشی ؟؟! که برآنم بدون بیم گناه ، تو را بغل کنم و.... لا اله الا الله!!! غلامرضا طریقی